دخترم، دخترش

بسم الله
دخترم، دخترش
🔹دخترم می‌پرسد:چرا این قدر آبجی تپلی شده!
می‌خندم. راست می‌گوید.دست‌ها و پاهایش تپل شده.شکمش قلمبه شده چاله توی لپش افتاده. می‌گویم:«بچه‌ها باید تپل بشن تا سالم بمونن والا سالم نیستن.»
نقطه پایان جمله، در ذهنم همزمان می‌شود با حک تصویر پسر و دخترهای فلسطین که به معنای واقعی کلمه فقط پوستی روی اسکلتشان باقی مانده.
🔹آنها هم سالمند؟ حتما نه. اما مگر مهم است؟
ما خیلی بخواهیم بلند نظر باشیم و از گرانی و دلار فراتر فکر کنیم، می‌رسیم به دولت خودمان و انتخابات. تازه اگر گرفتار قیمت بیت کوین و فشاردادن همستر گوشی‌هایمان نشویم.
🔹مگر فرق می‌کند؟ معلوم است که نه. چون کودکان غزه، چندین ماه است محکوم به مرگند. در تمام این هفت هشت ماه همین بوده. تمام این 36000 نفر که بیشترشان زن و بچه بوده‌اند، محکوم به مرگ بوده‌اند یا با بمب و موشک یا با آلودگی محیط زندگی یا با نرسیدن آب و غذا.
آری انها محکوم به مرگند. محکوم به مظلومیت. این روزها سپری خواهد شد و یک روز، که خیلی دیر نخواهد بود، اما خدا کند ما جوری بی غم،
جوری وارونه،
جوری مست زندگی فردی و خودمحورمان،
نبوده باشیم
که همین بچه ها که عاشورا، چهلمشان خواهد بود، پیش رویمان قد علم کنند و همه ما محکوم شویم!!!
اینها در رجعت باز خواهند گشت و خدا کند ما طوری ابرومند باشیم که از قافله این شهیدان گمنام و معصوم و مظلوم
مقاومت، جانمانیم.
پ. ن. ۲۱۰ شهید، ۴۰۰ مجروح جنایت امروز تروریستهای کودک کش صهیونیست در النصیرات برای فراری دادن ۴ اسقاطیلی
#غزه
✍️محـــــنـــ❤️ــا