رازی بین دو نفر

💐A SECRET FOR TWO💐

Montreal is a very large city, but, like all large cities, it has some very small streets. Streets, for instance, like Prince Edward Street, which is only four blocks long, ending in a cul de sac. No one knew Prince Edward Street as well as did Pierre Dupin, for Pierre had delivered milk to the families on the street for thirty years now.
During the past fifteen years the horse which drew the milk wagon used by Pierre was a large white horse named Joseph. In Montreal, especially in that part of Montreal which is very French, the animals, like children, are often given the names of saints. When the big white horse first came to the Provincale Milk Company he didnt have a name. They told Pierre that he could use the white horse henceforth. Pierre stroked the softness of the horses neck; he stroked the sheen of its splendid belly and he looked into the eyes of the horse.
“This is a kind horse, a gentle and a faithful horse,” Pierre said, “and I can see a beautiful spirit shining out of the eyes of the horse. I will name him after good St. Joseph, who was also kind and gentle anf faithful and a beautiful spirit.”

#story

 

💐رازی بین دونفر💐

مونترآل شهر خیلی بزرگی است، اما، مانند تمام شهرهای بزرگ دیگر، چند خیابان خیلی کوچک هم دارد. خیابان هایی مثل خیابان پرینس ادوارد، که طول آن فقط چهار بلوک است، و به بن بست منتهی می شود. هیچ کس خیابان پرینس ادوارد را به خوبی پی یر دوپین نمی شناخت، چون سی سال بود که او به خانواده های ساکن در این خیابان شیر تحویل می داد.
درطول پانزده سال گذشته، گاری را که پی یر برای حمل شیر از آن استفاده می کرد اسب بزرگ و سفیدی به نام ژوزف می کشید. در مونت رآل مخصوصا در این ناحیه که ساکنانش خیلی به رسوم فرانسوی پای بند هستند، معمولا همان طور که اسم شخصیت های مقدس را کودکان می گذارند، روی حیوانات هم می گذارند. وقتی این اسب بزرگ و سفید را به شرکت شیر پرووینکیل آوردند اسمی نداشت. مسئولان شرکت به پی یر گفتند که می تواند از این به بعد از این اسب سفید استفاده کند. پی یر نرمی گردن و شکم براق و درخشان آن اسب را نوازش کرد و در چشمانش خیره شد.
سپس گفت: «اسب مهربان، نجیب و باوفاییه، می تونم درخشش روح زیباش رو از دریچه چشماش ببینم. اسم ژوزف قدیس رو، که او هم مهربان و نجیب و باوفا بود و روح زیبایی داشت، روش می ذارم.»